๑๒. รักษาต้นไม้และสิ่งแวดล้อม

        สิ่งแวดล้อมเป็นสิ่งที่มีความสำคัญต่อการดำเนินชีวิตของคนเราเป็นอย่างยิ่ง คนเราล้วนมีชีวิตอยู่ร่วมกับสิ่งแวดล้อม เราไม่สามารถตัดสิ่งแวดล้อมออกไปจากชีวิตได้เลย สิ่งแวดล้อมดีชีวีก็พลอยดีไปด้วย แต่ถ้าสิ่งแวดล้อมไม่ดี ชีวีก็พลอยไม่ดีไปด้วย

        วิถีชีวิตของคนเรา ต้องอาศัยสภาพแวดล้อม โดยเฉพาะ “ ต้นไม้ ” เพราะความอุดมสมบูรณ์จะมีไม่ได้เลยหากขาดต้นไม้ อาณาบริเวณใดที่ป่าไม้ ต้นไม้ถูกทำลาย อาณาบริเวณนั้นย่อมเกิดความแห้งแล้ง ขาดความชุ่มฉ่ำของผืนดิน

        เจ้าคุณอาจารย์ เป็นพระที่เห็นคุณค่าของสิ่งแวดล้อม ท่านจึงพยายามรักษาสภาพสิ่งแวดล้อมที่ดีเอาไว้ โดยเฉาะต้นไม้ ท่านจะไม่ให้ใครตัดง่าย ๆ (ยกเว้นกรณีจำเป็นจริง ๆ) ท่านจะนำพาพระเณรและอุบาสกอุบาสิกาปลูกต้นไม้อยู่บ่อย ๆ โดยไม่ต้องรอให้ใครมารณรงค์ ทั้งนี้เพราะท่านรู้ถึงคุณประโยชน์ของตนไม้เป็นอย่างดี

        ท่านที่มีโอกาสเข้าไปในบริเวณวัดมหาพุทธาราม ท่านจะได้เห็นความร่มรื่นด้วยต้นไม้นานาพันธุ์ ต้นไม้เหล่านั้นไม่ได้เกิดเองโดยธรรมชาติ แต่ส่วนมากเป็นเพราะเจ้าคุณอาจารย์ได้ชักนำพระเณรและทายกทายิกามาร่วมกันปลูกในวาระต่าง ๆ และนอกจากการปลูกต้นไม้แล้ว เจ้าคุณอาจารย์ยังได้ให้มีการจัดสวนหย่อมขึ้นอีกด้วย ทั้งนี้ก็เพื่อให้เกิดความสวยงามทางทัศนียภาพ ฉะนั้น แม้วัดมหาพุทธารามจะตั้งอยู่กลางเมือง แต่ก็ร่มรื่นด้วยไม้นานาพันธุ์

        มิใช่แต่ที่วัดมหาพุทธารามเท่านั้น แม้ที่วัดบ้านอะลาง เจ้าคุณอาจารย์ก็ได้นำพระเณรและชาวบ้านปลูกต้นไม้นานาพันธุ์ไว้เป็นจำนวนมาก สร้างความร่มรื่นให้แก่ผู้เข้าไปภายในวัดเป็นอย่างยิ่ง และนอกจากที่วัดทั้งสองแห่งดังกล่าวแล้วนั้น เจ้าคุณอาจารย์ยังได้นำพระเณรและชาวบ้านปลูกต้นไม้ที่บริเวณแหล่งน้ำสาธารณะ “ หนองกุดหล่ม ” และ “ หนองอีตุ้ม ” อีกด้วย

        จากการนำของเจ้าคุณอาจารย์ดังกล่าวมานี้ ทำให้อาณาบริเวณดังกล่าวมีความร่มรื่นด้วยด้วยร่มเงาของไม้นานาพันธุ์ น่าพักผ่อนอิริยาบถเป็นอย่างยิ่ง จึงสามารถกล่าวได้ว่า เจ้าคุณอาจารย์เป็นพระผู้รักษาต้นไม้และสิ่งแวดล้อม