๑๓. ถึงพร้อมด้วยพระธรรมวินัย

        พระพุทธศาสนามีพระพุทธเจ้าเป็นศาสดา แม้พระองค์จะเสด็จปรินิพพานไปนานแล้ว แต่ “ พระธรรมวินัย ” ของพระองค์ยังคงดำรงอยู่เป็นตัวแทนของพระองค์สืบมาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน

        คนเรามีมากมายหลายรูปแบบ บางคนดีนอกเน่าใน บางคนดีในเน่านอก บางคนดีนอกดีใน และบางคนเน่านอกเน่าใน การจะดูว่าคนนั้นเป็นคนดีหรือไม่ หรือคนนั้นเป็นคนอย่างไร นักปราชญ์ท่านกล่าวไว้ว่า

                ดูบ้านเมือง ดูที่ความสะอาด

                ดูประชาชาติ ดูที่ความสามัคคี

                ดูลูกหลาน ดูที่ความเคารพ

                ดูหญิง ดูที่ความอาย

                ดูชาย ดูที่ความกล้าหาญ

                ดูพระ ดูที่กิจวัตร

        พระจะดีหรือไม่ดี บางครั้งบางทีก็เอายศถาบรรดาศักดิ์ หรือเอาตำแหน่งมาเป็นบรรทัดฐานไม่ได้ ต้องเอาพระธรรมวินัยมาเป็นเครื่องช่วยวัด เพราะความเป็นพระนั้นไม่ได้อยู่ที่ยศถาบันดาศักดิ์ แต่อยู่ที่พระธรรมวินัยต่างหาก

        การดำเนินชีวิตตามหลักพระธรรมวินัยในวิถีแห่งสมณะนั้น เป็นเรื่องละเอียดอ่อนและเป็นเรื่องที่สุขุม ต้องระมัดระวังทุกย่างก้าว จะปฏิบัติตนตามอำเภอใจ อยากทำอะไรก็ทำ อยากกินอะไรก็กิน เหมืองดังชาวบ้านทั่วไปก็ไม่ได้ พระธรรมวินัยแม้เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ได้ล่วงละเมิด ย่อมก่อให้เกิดพิษภัยที่มหันต์ได้ เหมือนอสรพิษ แม้จะตัวเล็ก ตัวน้อย ก็ย่อมสามารถก่อให้เกิดพิษภัยที่มหันต์ได้ ในสมัยโบราณ พระภิกษุรูปหนึ่ง แม้เพียงเด็ดใบตระไคร้น้ำ เมื่อตายไปแล้วยังไปเกิดเป็นพญานาค สมณะธรรมที่ท่านเคยประพฤติปฏิบัติยังช่วยไม่ได้เลย!!

        แต่เจ้าคุณอาจารย์ เป็นพระเถระที่มีเพียบพร้อมทั้งพระธรรมวินัยและยศถาบันดาศักดิ์ ในการดำเนินชีวิตวิถีสมณะท่านจะยึดพระธรรมวินัยเป็นสำคัญ ไม่มองข้ามความผิดเล็ก ๆ น้อย ๆ ท่านเป็นพระทั้งกลางวันและกลางคืน คือในแต่ละวันท่านเป็นพระตอลด ๒๔ ชั่วโมง

        ในเรื่องการปลงอาบัติ ในเรื่องอภิสมาจาร เช่น การครองผ้า การนุ่งห่ม เป็นต้น ในเรื่องการปฏิบัติตนต่อสตรี และเรื่องอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับพระวินัย เจ้าคุณอาจารย์จะระมัดระวังมาก ท่านจะทำให้ถูกต้องตามพระธรรมวินัยทุกอย่าง ฉะนั้น หากจะกล่าวว่าเจ้าคุณอาจารย์เป็นนาบุญอันประเสริฐของชาวพุทธ ก็ย่อมไม่ผิด

        นอกจากนี้ท่านยังเป็นพระ “ สุปฏิปันโน ” คือปฏิบัติดี “ อุชุปฏิปันโน ” คือปฏิบัติถูกต้องตามพระธรรมวินัย “ ญายะปฏิปันโน ” คือปฏิบัติเหมาะสมที่จะรับเครื่องไทยธรรม “ สามีจิปฏิปันโน ” คือปฏิบัติเหมาะสมแก่การรับสามีจิกรรม ซึ่งเป็นคุณลักษณะของพระสงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้า

        แต่เป็นที่น่าเสียดายที่หลาย ๆ คน ได้เข้ามาอาศัยพระธรรมวินัย คือบวชในพระพุทธศาสนา อาศัยพระศาสนาศึกษาเล่าเรียน จนมีวิชาความรู้ทำมาหากิน แต่กลับทำลายพระธรรมวินัย ใช้พระธรรมวินัยและผ้ากาสาวพัสตร์อันเป็นธงชัยแห่งพระอรหันต์เป็นเครื่องมือในการหากิน ผู้ที่มีลักษณะเช่นนี้มีให้เห็นอยู่มากมาย มันช่างน่าอนาถหัวใจยิ่งนัก!!