๕. มีความทรงจำเป็นเลิศ

        ความจำได้หมายรู้เป็นเอกลักษณ์ เป็นคุณสมเฉพาะตัวของแต่ละบุคคล ความจำได้หมายรู้เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของคนเรา ความจำได้หมายรู้นี้ นอจากจะอาศัยการทำงานของระบบประสาทสมองแล้ว ยังต้องอาศัยสมาธิจิตอันมั่นคงอีกด้วย จึงจะทำให้สมองมีสมรรถภาพสูงขึ้นอีก และผู้ที่สามารถจำเรื่องราวต่าง ๆ จำสถานที่ต่าง ๆ และจำบุคคลต่าง ๆ ได้ดี ย่อมได้ชื่อว่า “ มีความจำดี ”

        ท่านเจ้าคุณอาจารย์ เป็นอีกผู้หนึ่งที่มีความทรงจำดีเป็นเลิศ ท่านสามารถจดจำสถานที่ บุคคล และเรื่องราวต่าง ๆ ได้อย่างน่าอัศจรรย์ แม้สถานที่นั้น ๆ จะเปลี่ยนแปลงไป บุคคลนั้น ๆ จะล้มหายตายจากหรือย้ายไปอยู่ที่อื่น และเรื่องราวนั้น ๆ จะลาวงเลยมานานแล้ว

        เมื่อมีคนถามถึงสถานที่นั้น ๆ หรือหากเดินทางผ่านสถานที่นั้น ๆ ท่านก็จะบรรยายถึงลักษณะภูมิประเทศของสถานที่นั้น ๆ จากอดีตมาจนถึงปัจจุบัน ว่าที่ตรงนั้นแต่ก่อนเคยเป็นที่อย่างนี้ ๆ แต่ต่อมาได้เปลี่ยนเป้นอย่างนี้ ๆ จนปัจจุบันเป็นอย่างนี้ เป็นต้น

        แม้บุคคลท่านก็จำแม่น ถึงจะไม่ได้พบกันเป็นเวลานาน ท่านก็ไม่ลืม บางครั้งคนในท้องถิ่นที่ไปกราบเยี่ยม ท่านก็จะถามถึงพ่อแม่ พี่ป้าน้าอา และท่านก็จะเล่าเรื่องราวเก่า ๆ ในหนหลังเกี่ยวกับบรรพบุรุษของคนคนนั้นให้ฟัง

        คนที่เคยมากราบเยี่ยมท่านแม้เพียงครั้งหรือสองครั้ง ท่านก็จำได้ เมื่อได้เจอกันอีก ท่านก็จะทักทายออกชื่ออย่างเป็นกันเอง การที่ถูกทักทายชื่อ ทำให้คนถูกทักทายเกิดความรู้สึกภูมิใจและปลื้มใจ ด้วยความรู้สึกว่าตนเองก็มีความสำคัญ ตนเองก็เป็นที่รู้จักของผู้อื่นเหมือนกัน ฉะนั้น ปฏิปทาข้อนี้จึงนับได้ว่าเป็นเสน่ห์ของเจ้าคุณอาจารย์โดยไม่ได้ตั้งใจ

        อนึ่ง เจ้าคุณอาจารย์นับว่าเป็น “ คัมภีร์ประวัติศาสตร์เดินได้ ” เพราะท่านรู้เรื่องราวประวัติศาสตร์ของท้องถิ่นทั้งส่วนใกล้ตัว ทั้งส่วนที่ห่างตัว ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ เป็นบุคคล ท่านก็รอบรู้และจำได้อย่างดีเยี่ยม ท่านสามารถเล่าถึงประวัติความเป็นมาได้อย่างต่อเนื่อง และสามารถผูกเรื่องได้อย่างน่าติดตาม เมื่อมีคนถาม หรือเดินผ่านท่านก็จะเล่าให้ฟังอย่างละเอียด

ด้วยความอัจฉริยะในความจำได้หมายรู้ อันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของท่านเจ้าคุณอาจารนี้ จึงเป็นตัวเสริมสร้างเสน่ห์อย่างหนึ่งที่ทำให้คนรักเคารพท่าน